تدوین الگوی اثر توانمندسازی روانشناختی کارکنان بر مدیریت بحران با توجه به نقش مدیریت تغییر در ادارات ورزش و جوانان استان اصفهان

Abstract

هدف: هدف پژوهش حاضر تدوین الگوی اثر توانمندسازی روانشناختی بر مدیریت تغییر کارکنان و نقش آن بر مدیریت بحران‌ در سازمان ورزش و جوانان استان اصفهان بوده است.<br />روش شناسی: این پژوهش از دسته مطالعات توصیفی_ همبستگی بوده و به همین منظور تعداد 206 نفر از کارکنان سازمان ورزش و جوانان استان اصفهان با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. از سه پرسش نامه استاندارد به منظور جمع آوری اطلاعات استفاده شد. <br />یافته ها: بر اساس نتایج حاصله وضعیت توانمندی های روانشناختی (63/2 M=)، مدیریت تغییر (26/2 M=) و مدیریت بحران (51/2 M=) کارکنان سازمان ورزش و جوانان استان اصفهان مطلوب ارزیابی نمی گردد (05/0 ≥P). نتایج حاصل از مدل مفروض پژوهش نیز حاکی تأثیر مستقیم سازه توانمندسازی روانشناختی کارکنان بر گسترش مدیریت تغییر (58/0) و توسعه مدیریت بحران (31/0) آنان در سازمان مذکور بوده است. همچنین، توانمندسازی روانشناختی بصورت غیرمستقیم و با میانجیگری سازه مدیریت تغییر بر گسترش مدیریت بحران کارکنان اثرگذار می باشد (35/0). <br />نتیجه گیری: با توجه به نتایج بدست آمده تأکید بر ارتقاء توانایی های روانشناختی کارکنان می تواند علاوه بر گسترش بیشتر عملکردهای شغلی و حرفه ای آنان بر بازدهی بیشتر آنها در زمان ایجاد تغییرات شغلی و حرفه ای در سازمان و همچنین در زمان وقوع بحران های سازمانی اثرگذار بوده که نتیجه آن می تواند به بهره وری بیشتر سازمان ورزش و جوانان استان اصفهان از یک طرف و کاهش خسارات مالی، انسانی، اجتماعی و سیاسی سازمانی بیانجامد.