نقد و بررسی کتاب «شاعران بی‌دیوان» و پیشنهاد تألیف تکمله‌ای بر آن

Abstract

کتاب <em>شاعران بی­دیوان</em> که در بردارندۀ مجموعه­ای از اشعار پراکندۀ شاعران فارسی گوی بی‌دیوان در سده­های سوم و چهارم و پنجم است، اگر نه نخستین کار، لکن از بهترین و جامع­ترین آثار در این زمینۀ پژوهشی است. امروزه، پس از گذشت چند دهه­ از تألیف کتاب مزبور و با شناخته شدن منابع مختلفی از نوع سفینه­ها و جُنگ‌ها، و با تصحیح انتقادی دیگر منابع مورد استفاده در کتاب، لزوم بازنگری جدّی در این کتاب هست، تا مؤلّف، اغلاط و کاستی­ها و سهوالقلم­های خویش را مرتفع کند، اشعار تازۀ دیگر و ضبط­های جدید و دقیق­تر را بر کتاب بیفزاید، و اغلاط مطبعی کتاب را بپیراید. نویسندگان این مقاله، ضمن باز نمودن شماری از این کاستی­ها، برخی از اشعار نویافتۀ شاعران قدیم بی­دیوانِ فارسی‌گوی را هم به یاری بعض نُسَخِ خطی و چاپی بیان کرده­اند.