اثربخشی روش ایزی‌مایند (Easy Mind) بر برنامه‌ریزی، نگهداری ذهنی و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان دچار اختلال ریاضی

Abstract

پژوهش حاضر باهدف تعیین اثربخشی روش ایزی مایند (Easy Mind) بر برنامه­ریزی، نگهداری ذهنی و پیشرفت تحصیلی دانش­آموزان مبتلا به اختلال یادگیری ریاضی صورت گرفت. طرح پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه­ی آماری شامل دانش­آموزان مراجعه­کننده به مرکز اختلالات یادگیری بوشهر بود که تشخیص ناتوانی یادگیری دریافت کرده بودند. از این میان، 16 نفر (8 دختر، 8 پسر) که در پایه­های اول و دوم ابتدایی تحصیل می­کردند به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند و به‌تصادف به دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. ابزار‌های سنجش شامل آزمون مازهای پرتئوس (1914)، آزمون‌های نگهداری ذهنی پیاژه (1969) و آزمون محقق ساخته برای سنجش پیشرفت تحصیلی بود. ابتدا پیش‌آزمون روی هر دو گروه اجرا شد. گروه آزمایش 12 جلسه مداخله­ی درمانی (45 دقیقه­ای) ایزی مایند را دریافت کردند اما گروه کنترل هیچ مداخله­ای دریافت نکردند. بعد از جلسات مداخله، متغیرها مجدداً جهت ثبت نمرات پس‌آزمون سنجیده شدند. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که بین گروه­های آزمایش و کنترل در برنامه­ریزی (56/8=F و 011/0=P)، نگهداری ذهنی (43/96=F و 001/0=P) و پیشرفت تحصیلی (27/52=F و 001/0=P) تفاوت معناداری بعد از اجرای روش ایزی مایند وجود داشت و این روش باعث بهبود برنامه­ریزی، نگهداری ذهنی و پیشرفت تحصیلی در درس ریاضی ­شد؛ بنابراین با توجه به یافته‌های حاصل از پژوهش حاضر استفاده از این روش توسط مشاوران، درمانگران و معلمان مدارس می‌تواند با اثرگذاری بر سه متغیر ذکرشده از مشکلات این دانش­آموزان بکاهد.