ارائه مدل اکوسیستم گردشگری پایدار با رویکرد فراترکیب

Abstract

اکوسیستم گردشگری به‌عنوان عامل رونق اقتصادی و حافظ محیط‌زیست شناخته شده و اکوسیستم گردشگری پایدار توزیع عادلانه فرصت‌ها در نسل‌های آینده را تضمین می‌کند. پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل موثر بر اکوسیستم گردشگری پایدار با رویکرد فراترکیب انجام شده است. در پژوهش حاضر 39 پژوهش مرتبط با موضوع، در پایگاه‌های مختلف علمی از سال 1994 تا 2020 استخراج شده که با استفاده از الگوی هفت مرحله‌ای سندلوسکی و باروسو مورد بررسی قرار گرفته است. با تحلیل محتوای آن‌ها مفاهیم و مقوله‌های مربوطه استخراج گردید و میزان اهمیت و اولویت مفاهیم با روش آنتروپی شانون تعیین شده است. مقوله‎‌های آموزش سرمایه انسانی، فرهنگ، ویژگی‌های فردی، شبکه‌سازی و بازارها، سرمایه‌گذاری و تامین مالی، قانون‌گذاری و سیاست‌ها و زیرساخت‌ها به ترتیب دارای بیشترین اهمیت در بین عوامل موثر بر اکوسیستم گردشگری پایدار می‌باشند.