روزنامه‌نگاری شهروندی و ضرورت تغییر در قانون مطبوعات ایران

Abstract

هدف از انجام این تحقیق که با روش دلفی انجام شده است، شناخت و شناسایی تغییرات قانون مطبوعات در آینده با توجه به شکل‌گیری روزنامه‌نگاری شهروندی است. با توجه به تحولاتی که فناوری‌های جدید ارتباطی و اطلاعاتی در همه زمینه‌ها و به ویژه در عرصه مطبوعات کاغذی و دیجیتالی به وجود آورده‌اند از جمله خبرنگار شهروندان، ضرورت بازنگری و تغییر قانون مطبوعات در ایران مطرح شده است. در این تحقیق، محقق با انجام سه مرحله مصاحبه عمیق و پرسش‌گری موفق شد 18 گزاره که تببین‌گر توافق سرآمدان حقوق مطبوعات، روزنامه‌نگاران و استادان دانشگاه است رامشخص سازد. مهم‌ترین یافته‌ها بیانگر آن است که قانون فعلی مطبوعات باید تغییر یابد. بهترین نظام حقوقی برای مطبوعات ایران، نظام تنبیهی است. حتی اگر قانون تغییر کند اما ضمانت اجرایی نداشته باشد، چیزی تغییر نخواهد کرد. پس قانون‌گرایی و اجرای آن نیز یک اصل مهم است که باید تغییردهندگان قانون بدان توجه داشته باشند. یکی دیگر از تغییرات مورد نظر در قانون مطبوعات، تصویب قانون جامع نظام رسانه‌ای کشور است که در برگیرنده همه رسانه‌ها اعم از مکتوب، شنیداری و تصویری و یا چندرسانه‌ای است.