تأثیر نماز برسلامت روانی دانشجویان با میانجی‌گری هوش معنوی

Abstract

هدف: از دیدگاه روان‌شناسى مثبت‌نگر، سلامت روان شامل توانایى فرد در لذت بردن از زندگى، برقرارى تعادل بین فعالیتها و تلاش براى کسب تاب‌آورى روان‌شناختى است. در روان‌شناسی اسلامی، سلامت روانی از طریق اعتقاد به نیرویی برتر که در زندگی از انسان حمایت می‌کند، تأمین می‌شود. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر نماز بر سلامت روانی دانشجویان با میانجی‌گری هوش معنوی انجام شد. روش: این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی- همبستگی بود. جامعۀ آماری پژوهش، دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی است و برای تعیین حجم نمونه، از جدول مورگان استفاده شد. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه بود و تجزیه و تحلیل داده‌ها نیز با استفاده از نرم‌افزار لیزرل انجام گرفت. یافته‌ها: نماز بر سلامت روانی تأثیر مثبت و معناداری دارد(0.79) و هوش معنوی رابطۀ بین نماز و سلامت روانی را به میزان کمی(0.02) میانجی‌گری می‌کند. نتیجه‌گیری: فریضۀ نماز در بهبود سلامت روان دانشجویان تأثیر بسزایی دارد و این امر چندان متأثر از سطح هوش معنوی آنها نیست. در واقع؛ نماز، سلامت روان دانشجویان را با هر میزانی از هوش معنوی بهبود می‌بخشد و این از برکات فریضۀ الهی است که دامنۀ تأثیرگذاری روانی آن، فارغ از ظرفیتهای معنوی دانشجویان، شامل حال همه می‌شود. بر این اساس، با توجه به نقش مؤثر دانشگاه در بالندگی و پرورش دانشجویان، نهادینه کردن انجام فریضۀ الهی نماز و تأکید بر آثار مثبت آن می‌تواند زمینه‌ساز تحولات بنیادین در بهبود سلامت و بهداشت روانی سرمایه‌های انسانی جامعه شود.