بررسی رابطه‌ی میان مؤلفه‌های سرمایه روان‌شناختی (امیدواری، تاب‌آوری، خوش‌بینی،خودکارآمدی) و شادکامی اجتماعی

Abstract

هدف این پژوهش، بررسی رابطه میان سرمایه روان­شناختی و شادکامی اجتماعی بود. روش پژوهش، توصبفی از نوع همبستگی از و جامعهآماریشاملکلیه افرادی که سن آن‌ها در دامنه­ی 65-15 سال در منطقه 4 شهر اهواز بود که ازتعداد 142575 نفری آن‌ها با استفاده ازجدول کرجسی و مورگان تعداد 384 نفر به‌عنوان نمونه پژوهش با استفاده از روش نمونه­گیری خوشه­ای تصادفی انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در پژوهش، پرسشنامه‌های شادکامی آکسفورد(آرجیل، مارتین و کراسلند،1989) و سرمایه روان‌شناختی لوتانز(2007) بود. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها علاوه بر شاخص‌های آمار توصیفی از جمله میانگین و انحراف استاندارد از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه با نرم‌افزارspss 21استفاده شد. نتایج حاصل از ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که میان سرمایه روان­شناختی و شادکامی اجتماعی رابطه مثبت و معنی­داری وجود دارد ، علاوه بر این نتایج حاصل از تحلیل رگرسیونچندگانه نشان داد که تمام خرده مؤلفه­های سرمایه روان‌شناختی قادر به پیش‌بینی شادکامی اجتماعی بودند. درمجموع مؤلفه­های سرمایه روان­شناختی قادر به پیش بینی شادکامی اجتماعی بودند و 16 درصد واریانس آن را تبیین می‌نمودند، لذا نقش محوری سرمایه­های روان‌شناختی باید در کانون توجه مداخلات و برنامه­ریزهای مرتبط با افزایش شادکامی اجتماعی باشد.