شناسایی عوامل تاثیر گذار بر رجوع کارکنان به کمیسیون پزشکی (مورد مطالعه: کارکنان فرماندهی انتظامی ویژه غرب استان تهران)

Abstract

رفتار رجوع به کمیسیون پزشکی یکی از مسائلی است که نیروی انتظامی با آن مواجه است. سختی کار، استرس‌ها و اضطراب‌های ناشی از جوّ و خواسته‌های سازمانی باعث می‌شود، افراد به‌منظور اجتناب از آن به کسب معافیت از طریق رجوع به کمیسیون پزشکی روی آورند. این پژوهش به‌منظور شناسایی عوامل مؤثر بر رجوع به کمیسیون پزشکی در کارکنان ناجای غرب تهران اجرا شد. این پژوهش از نوع کیفی به روش تحلیل چارچوبی است. جامعه پژوهش عبارت‌اند از اساتید و نخبگان و کارشناسان که به‌منظور شناسایی مضامین اصلی تأثیرگذار بر رجوع به کمیسیون پزشکی، از بین آن‌ها به‌صورت هدفمند با 8 نفر مصاحبه شد. به‌منظور تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از روش تجزیه‌وتحلیل چارچوبی استفاده شده است. نتایج تحلیل چارچوبی نشان داد که کارشناسان و خبرگان 13 عامل را از مضامین اصلی تأثیرگذار بر رجوع به کمیسیون پزشکی برمی‌شمارند؛ این عوامل دربرگیرنده حوزه‌های شغلی (سن، رسته، درجه، رضایت شغلی، استرس شغلی، محدودیت‌های نظامی، مقایسه با سایر مشاغل، تناسب حجم کار با انتظارات)، خانوادگی (مشکلات خانوادگی، مشکلات اقتصادی)، سبک زندگی (ورزش، مصرف دارو) و کیفیت تعامل کمیسیون پزشکی (نوع معرفی برای معاینه، بستری، نتیجه کمیسیون) و حالت‌های روان‌شناختی (اضطراب و افسردگی) است. محدودیت‌های نظامی، استرس شغلی و عوامل وابسته به نارضایتی شغلی عوامل علّی تولید مشکلات روان‌تنی محسوب می‌شوند که در بستر مشکلات اقتصادی، مشکلات خانوادگی و مقایسه با سایر مشاغل و تحت تأثیر شرایط مداخله‌گری چون سن، رسته و درجه و نوع معرفی برای معاینه باعث می‌شوند فرد راهبردهای تمارض، جسمانی‌سازی و رجوع به کمیسیون را در پیش بگیرد تا به معافیت از کار در سازمان نائل شود.