تأثیر تشویق بر عملکرد کارکنان مورد مطالعه:فرمانده انتظامی ویژه غرب استان تهران

Abstract

نظام تشویق و تنبیه از مهم‌ترین عواملی است که می‌تواند موفقیت مدیران و کارگزاران را در پیشرفت برنامه‌ها و تغییرات اساسی که به‌دنبال آن هستند، تضمین کند. اتخاذ شیوه‌های تشویقی و تنبیهی مناسب، تأثیر عمده‌ای در انگیزش کارکنان به انجام وظایفشان و پیشگیری از تخلف آنها دارد. از سویی، کاربرد روش‌های ناکارآمد تشویقی و تنبیهی نیز نمی‌تواند اهداف یک سازمان یا اداره را چندان محقق سازد و چه بسا به نتایج منفی و خلاف برآوردها نیز منجر شود. با توجه به اهمیت تشویق و تنبیه، نخست باید توجه داشت که موضوع تشویق و تنبیه کارگزاران حکومتی در اسلام، بسیار مورد توجه قرار گرفته و حتی در مواردی راهبردهای اساسی و شیوه‌های کلی تشویقی و تنبیهی، برای پرهیز از خطاهای احتمالی و کاهش کارآمدی آنها، ارائه شده است. اسلام، علاوه بر ارائه شیوه‌های کارآمد تشویق و تنبیه کارگزاران حکومتی، به مسئله ضمانت اجرای دنیوی و اخروی آن نیز توجه داشته و بدان پرداخته است. امام علی(ع)، در دورة کوتاه زعامت و رهبری خویش، کامل‌ترین الگوی تشویق و تنبیه کارگزاران را ارائه نموده است. این تحقیق از نظر نوع، کاربردی و از نظر روش، توصیفی – تحلیلی – کتابخانه‌ای و میدانی می‌باشد. توجه به آیین تشویق و تنبیه در اسلام و تضمین اجرای تنبیه، می‌تواند راه روشنی را جلوی روی مدیران قرار داده و در نتیجه، سبب موفقیت ادارات و سازمان‌ها و کارآمدی بیش از پیش آنان شود. نتایج به‌دست آمده از تحقیق، نشان داد که تشویق و تنبیه بر عملکرد کارکنان مورد مطالعه این تحقیق اثرگذار بوده است.