کنش اجتماعی از منظر معنا و برساخت‌گرایی اجتماعی

Abstract

مقاله حاضر دربرگیرنده بحثی فشرده و کلی درباره معرفی برساخت‌گرایی اجتماعی به عنوان یک رویکرد و روش پژوهش در علوم اجتماعی و سیاسی است. انتخاب این عنوان برای واژه انگلیسی social constructionismبه دلیل تمرکز این رویکرد بر روند برساخت معنا و کنش، در بستر و بافت فرهنگی ـ تاریخی جامعه (به عنوان متنی که کنش در آن صورت گرفته) است.<br /> <br /> تمرکز اصلی این رویکرد، بیش از توجه به پارادایم‌های مربوط به ساخت، ساختار و کارگزار در تحلیل وقایع اجتماعی و سیاسی (مانند آنچه مورد تأکید ساختارگرایی یا نهادگرایی است). بر برساخت‌های معنایی و رفتاری (و آنچه موجد معنا در فرایند تعاملات اجتماعی و سیاسی می‌باشد) است. به‌نوعی، جابه‌جایی تأکیدها از ساخت و ساختار به برساخت و معنا و توجه به نقش آن در فرایند شکل‌دهی به کنش‌های اجتماعی یا حتی فردی، رویکرد مورد علاقه برساخت‌گرایی اجتماعی است.