مقایسه اثرات خوراکی سلنیت سدیم و نانو ذره سلنیوم بر عملکرد رشد، آنزیم‌های کبدی و دفاع آنتی اکسیدانی ماهی شانک زرد باله Acanthopagrus latus

Abstract

در این مطالعه اثرات دو شکل معدنی و نانوذره­سلنیوم بر رشد، آنزیم‌های کبدی و وضعیت آنتی­اکسیدانی ماهی شانک­زرد­باله (<em>Acanthopagrus latus</em>) مقایسه شده است. بدین منظور 300 قطعه بچه ماهی با میانگین وزنی 3±25 گرم در پنج گروه تیماربندی شده و با جیره غذایی حاوی سلنیت­سدیم و نانو­ذره­سلنیوم با دو غلظت 1 و 5/1میلی­گرم بر کیلوگرم به مدت 6 هفته تغذیه شدند. در پایان دوره نمونه‌های خون و کبد از همه گروه­ها گرفته و فعالیت آنزیم­های کبدی و آنتی­اکسیدانی مورد سنجش قرار گرفت. نتایج حاصل ازاین مطالعه نشان داد که افزودن فرم نانوذره­سلنیوم به جیره­غذایی نسبت به فرم معدنی آن باعث بهبود عملکرد رشد شده است. درصد افزایش وزن در گروه شاهد معادل 59/15±95 و در گروه­های تغذیه شده با نانوذره سلنیوم به ترتیب 52/3±73/121 و 63/11±52/115 و درگروه­های تغذیه شده با سلنیت سدیم برابر 28/3±58/90 و 58/1±61/66 بود. بالاترین میزان فعالیت آنزیم­های آنتی­اکسیدانی گلوتاتیون­پراکسیداز (GPX) و کاتالاز (CAT) و کمترین میزان آنزیم­های کبدی آلانین­آمینو­ترانسفراز (ALT) و آلکانین­فسفاتاز (ALP) در تیمار حاوی نانوذره سلنیوم بود (05/0>p)، که میزان ALT با سایر تیمارها دارای اختلاف معنی دار بود (05/0> p). همچنین کمترین میزان مالون­دی­آلدئید (MDA) در کبد ماهیان تغذیه شده با نانوذره بود که با تیمار شاهد و سلنیت سدیم اختلاف معنی­داری نداشت. بطورکلی نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که نانوذره سلنیوم نسبت به فرم معدنی آن بر عملکرد رشد و سیستم دفاع آنتی‎اکسیدانی ماهی شانک زرد باله اثرات مثبت داشته است.