اثر منابع مختلف نیتروژنی بر میزان زیتوده و محتوی پروتئینی جلبک سبز-آبی اسپیرولینا پلاتنسیس (Spirulina platensis)

Abstract

نیتروژن به عنوان یکی از عناصر مهم موثر بر متابولیسم لیپید و پروتئین در ریزجلبک‌ها شناخته شده است. در این پژوهش به منظور بهینه‌سازی میزان زیتوده جلبک <em>Spirulina</em> <em>platensis</em> و همچنین میزان پروتئین آن، از منابع مختلف نیتروژنی همچون KNO₃،NH₄NO₃ و اوره استفاده گردید. جلبک اسپیرولینا در محیط کشت زاروک محتوی منابع مختلف نیتروژن در ارلن‌های 3 لیتری محتوی 5/2 لیتر آب دریای استریل شده تحت شرایط یکسان با درجه‌حرارت °C25-22، شوری ppt 30، قلیائیت 8 و دوره نوریh 12:12 (تاریکی: روشنایی) کشت گردید. مطابق با نتایج، جلبک اسپیرولینا بطور موفقیت‌آمیزی در محیط کشت زاروک حاوی منابع مختلف نیتروژنی رشد نمود و با وجودیکه بیشینه زیتوده جلبکی در محیط کشت حاوی NH₄NO₃بدست آمد، ولی اختلاف معنی‌داری با دیگر منابع نیتروژنی نشان نداده است (05/0<p). همچنین اگرچه بیشینه میزان پروتئین محتوی سلول جلبکی به ترتیب در محیط کشت‌های حاوی NH₄NO₃و KNO₃ بدست آمد، ولیکن اختلاف معنی‌داری با محیط کشت حاوی اوره نشان نداد (05/0<p). از سویی دیگر، در تمام کشت‌های جلبک اسپیرولینا، افزایش میزان نیتروژن منجر به افزایش زیتوده و افزایش میزان پروتئین گردید. میزان کلروفیل <em>a</em>در تمام تیمارها با افزایش غلظت نیتروژن، افزایش یافت و بیشینه میزان کلروفیل <em>a</em> g/ml)µ 18/9) در محیط کشت حاوی KNO₃ و در روز چهاردهم دوره پرورش مشاهده گردید. به هرحال نتایج این تحقیق به روشنی نشان داد که اگرچه اختلاف معنی‌داری بین منابع مختلف نیتروژنی از نقطه نظر میزان زیتوده و محتوی پروتئینی مشاهده نگردید، ولیکن استفاده ازNH₄NO₃ می‌تواند کارایی نسبتاً بالاتری را نسبت به دیگر منابع نیتروژنی دارا ‌باشد.