بررسی کارایی حذف آمونیاک از پساب مزارع پرورش قزل آلا رنگین کمان توسط زغال لیلکی(Gleditschia caspica )، اسکلت مرجان Antozoa و پشم فولاد(Steel wool)

Abstract

آبزی پروری از جمله پیشرو های تولید غذا سالم برای بشریت است. براساس گزارش سازمان خوار و بار جهانی بین بیش از 70 سیستم پرورش انواع موجودات زنده تامین کننده غذای جامعه بشری، آبزی پروری تنها منبعی است که بیشترین انگیزش را برای اشتغال زایی و فقرزدایی دارد. ازجمله مشکلات این صنعت پساب آمونیاکی ناشی از فعالیت های آبزی پروری است که باعث یوتریفیکاسیون آبهای دریافت کننده آنها می شود، حتی در غلظت های پایین آمونیاک نیز ممکن است اثرات منفی بر بافت ها و فاکتورهای فیزیولوژیکی قزل آلا رنگین کمان دارد. در این پژوهش با استفاده از زغال لیلکی، اسکلت مرجان و پشم آهن که توسط بیوفیلم جلبکی-باکتریایی پوشیده شده و بستری مناسب برای حذف فیزیکی و بیولوژکی مهیا می کند. غلظت اولیه آمونیاک در بیوراکتور شش میلی گرم در لیتر در نظر گرفته شد و هر کدام از مدیا بصورت جداگانه مورد آزمایش قرار گرفتند. نرخ کاهش آمونیاک در زغال لیلکی، اسکلت مرجان و پشم آهن طی دوره 72 ساعته آزمایش به ترتیب 91.5%، 82.1%، 78.8% بدست آمد. راندمان حذف آمونیاک در بیوراکتور بر اساس ضمیمه فعالیت متقابل مدیاها با بیوفیلم در جهت خذف فیزیکی، شیمیایی و زیستس تلقی گردید که نسبت به سیستم های مشابه در زمان کمتری به راندمان مطلوب رسید.