ارزیابی خطر بعضی از عناصر با پتانسیل آلایندگی بالا در عضله و کبد ماهی هوور (Thunnus tonggol) و بیاح (Liza abu) برای مصارف انسانی در استان هرمزگان

Abstract

هدف از این مطالعه، بررسی تأثیر سه متغیر مستقل درصد بیوپلیمر کل (6، 8 و 10%)، درصد روغن (2 و 3%) و غلظت اسانس میخک بر حسب ppm (0، 2000 و 3000) بر متغیرهای اکسایشی وابسته از قبیل مقادیر پراکساید و تیوباربیتوریک اسید طی یک دوره نگهداری سه ماهه و در دو دمای 4 و 25 درجه سلسیوس بود. مقایسه نتایج حاصل از بررسی نرخ اکسایش بعد از سه ماه نشان داد که مقادیر پراکساید (PV) و تیوباربیتوریک اسید (TBA) در روغن ریز پوشانی شده نسبت به روغن شاهد بسیار کمتر بود (05/0>P). همچنین، این دو شاخص در روغن ریز پوشانی شده نگهداری شده در دمای 4 درجه سلسیوس نسبت به دمای 25 درجه سلسیوس کمتر بود (05/0>P). مقادیر TBA در کپسول‌های حاوی اسانس میخک و روغن ماهی با افزایش غلظت اسانس میخک، کاهش یافت (05/0>P) و با افزایش درصد روغن میزان پایداری روغن کاهش یافت (05/0>P). در کل می‌توان نتیجه‌گیری نمود که در شرایط نگهداری در دمای 4 درجه سلسیوس، نانو کپسول تهیه‌ شده با درصد بیوپلیمر 10% و روغن 2% حاوی ppm 2000 اسانس میخک قادر به حفظ ثبات روغن و کاهش نرخ اکسایش آن به مدت 3 ماه می‌باشد، در حالی‌ که اگر دمای نگهداری به 25 درجه سلسیوس افزایش یابد نانو کپسول تهیه ‌شده با درصد بیوپلیمر 8%، روغن 3% و اسانس ppm 3000 مؤثر خواهد بود.