تأثیر جایگزینی نسبی آرد ماهی با جلبک قرمز دریایی Gracilaria pygmaea بر عملکرد رشد، شاخص‌های خونی و بیوشیمیایی سرم خون ماهی باس دریایی آسیایی Lates calcarifer (Bloch, 1790)

Abstract

اثر تغذیه­ای ماکروجلبک قرمز گراسیلاریا (<em>Gracilaria</em><em>pygmaea</em>) بر عملکرد رشد، شاخص­های خونی و بیوشیمیایی سرم خون ماهی باس دریایی آسیایی (<em>Lates</em> <em>calcarifer</em>) با وزن اولیه 9/5±28 گرم در یک دوره شش هفته­ای بررسی شد. جیره­های آزمایشی شامل دو جیره­ کنترل مثبت (آرد ماهی) و منفی (آرد ماهی-پودر سویا) و سه جیره حاوی جلبک گراسیلاریا با جایگزینی در سطوح 3، 6 و 9 درصد بود. نتایج نشان داد که جایگزینی سطوح متفاوت جلبک قرمز گراسیلاریا در جیره غذایی باس دریایی آسیایی بر میزان رشد روزانه، ضریب تبدیل غذایی و وزن نهایی تأثیر منفی نداشته و حتی وزن نهایی در تیمار نغذیه شده با 6% گراسیلاریا، بیشتر از سایر تیمارها بود. شاخص وضعیت در تیمار کنترل منفی (تیمار شاهد) و نرخ رشد ویژه در تیمار تغذیه شده با 6% گراسیلاریا بیشتر از سایر تیمارها بود (05/0>p). در بین تیمارهای مختلف از نظر میزان هموگلوبین، هماتوکریت، تعداد گلبول­های سفید و شمارش افتراقی آن اختلاف معنی داری مشاهده نشد (05/0<p). در بین شاخص­های بیوشیمیایی سرم ماهی باس دریایی آسیایی تنها گلوکز تفاوت معنی­داری را در بین تیمارهای مختلف نشان نداد (05/0<p). میزان کلسترول در تیمار کنترل منفی و گراسیلاریا 9% مشابه و در مقایسه با سایر تیمارها، به طور معنی­داری بالاتر بود (05/0>p). مقادیر آلبومین در تیمار گراسیلاریا 6% و پروتئین کل، تری گلیسیرید و کلسترول در تیمار گراسیلاریا 3% پایین ترین سطح را داشتند. در مجموع، بنظر می‌رسد جایگزینی منبع گران آرد ماهی با ماکروجلبک قرمز گراسیلاریا در جیره غذایی ماهی گوشتخوار باس دریایی آسیایی تأثیر منفی بر شاخص­های رشد و ایمنی ندارد و حتی موجب بهبود برخی شاخص­های رشد و پارامترهای خونی و بیوشیمیایی سرم خون در سطح جایگزینی 6% می­شود.