بررسی کارایی انرژی محصول گندم به روش تحلیل پوششی داده‌ها (مطالعه موردی دشت مهیار شهرستان شهرضا)

Abstract

در این تحقیق کارایی انرژی محصول گندم در دشت مهیار شهرستان شهرضا، با کمک رویکرد تحلیل پوششی داده (<em>DEA</em>) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد، نهاده آب مصرفی با 5/79% بیشترین و نیروی انسانی با 24/0% کمترین سهم مصرف انرژی را به خود اختصاص داده اند. بهره‌وری انرژی، خالص افزوده انرژی و نسبت انرژی ستانده به نهاده در این کشت به‌ترتیب 048/0، 34/79 و 63/1 برآورد شد. نتایج بدست آمده از تحلیل پوششی داده‌های انرژی گویای این بود، در مدل بازگشت به مقیاس ثابت، 23% و در مدل بازگشت به مقیاس متغیر، 36% از کل واحدها، کارایی 100 درصد داشته و دیگر واحدها با درجه‌ها مختلفی از ناکارایی روبرو بوده اند. میانگین کارایی فنی، کارایی فنی خالص و کارایی مقیاس به ترتیب 26/90، 14/95 و 43/94 برآورد شد. همچنین میانگین کارایی فنی واحدهای ناکارا بر پایه مدل بازگشت به مقیاس ثابت 87% محاسبه شد، به این معنا که 13% از منابع می‌تواند با بالا بردن کارایی این واحدها ذخیره شود.