مطالعه اثرات مزمن نانو ذرات نقره بر رشد، بازماندگی و ویژگی‌های تولید مثلی آرتمیای دریاچه ارومیه (Artemia urmiana)

Abstract

فناوری نانو و مخاطرات محیط زیستی آن بویژه برای آبزیان به شکل روز افزونی در حال گسترش است. در همین راستا پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر نانوذره نقره بر میزان رشد و بازماندگی Artemia urmiana اجرا شد. این پژوهش در قالب 5 تیمار شامل، گروه شاهد، 001/0، 01/0، 1/0و 1 میلی­گرم بر لیتر نانوذره نقره در 4 تکرار انجام شد. بدین منظور تعداد 500 ناپلی تازه از تخم خارج شده پس از شمارش و انتقال به ظروف پرورش یک لیتری در معرض غلظت های مختلفی از نانو ذره پرورش یافتند. طی دوره پرورش از جلبک تک سلولی Dunaliella tertiolecta و مخمر نانوایی برای تغذیه آرتمیاها استفاده گردید. در طول دوره آزمایش میزان رشد و بازماندگی آرتمیاها در روزهای 8، 11، 17، 20 و 23 مورد بررسی قرار گرفت. آرتمیاها بعد از بلوغ به انکوباتورها و محیطی عاری از نانوذرات انتقال داده شدند. ویژگی­های تولید مثلی آن­ها مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل بیانگر این بود که با افزایش غلظت نانوذرات نقره و با گذر زمان، میزان بازماندگی کاهش و میزان رشد افزایش یافت (05/0>p). ویژگی­ های تولید مثلی نظیر تعداد کل زاده­ها، تعداد زاده­ها در هر روز، تعداد زاده­ها در هر بار تولید مثل و طول عمر آرتمیا در تیمار 1 میلی­گرم بر لیتر نانوذره نقره کمترین بود (05/0>p). بنابراین می توان چنین نتیجه گرفت که ورود نانو ذرات نقره به بوم­سازگان­های طبیعی A. urmiana می تواند بر چرخه تولید مثلی آن تاثیر گذاشته و موجب کاهش بازماندگی و توان تولید مثل آن گردد.