مطالعه رابطه بین سرمایه اجتماعی و مدارای ‌اجتماعی (مورد مطالعه: شهروندان 15 تا 44 سال استان مازندران)

Abstract

مدارای ‌اجتماعی با توجه به حضور انسان‌هایی با فرهنگ، هویت، تفکر و ارزش‌های متفاوت در عرصه‌های مختلف اجتماعی می‌تواند عاملی اثرگذار در افزایش تعامل و ارتباط اجتماعی افراد جامعه باشد. مطالعۀ مدارای‌اجتماعی در کاهش تنش‌ها و افزایش درک متقابل، انسجام و تعامل اجتماعی تأثیر بسزائی دارد. در این مقاله با استفاده از نظریه منش و میدان بوردیو به بررسی رابطه سرمایه اجتماعی و ابعاد آن با مدارای ‌اجتماعی پرداخته شده است. برای سنجش مدارای ‌اجتماعی از ترکیب نظریه‌های پیترکینگ و وگت و ابعاد مدارای‌ هویتی، مدارای ‌اجتماعی، مدارای‌ سیاسی و مدارای ‌اخلاقی ـ رفتاری استفاده شده است. جامعه‌آماری پژوهش شهروندان 15تا 44 سال استان مازندران هستند که 400 نفر از آنها به عنوان حجم نمونه تحقیق انتخاب شده‌اند. همچنین داده‌های مورد نیاز تحقیق از طریق ابزار پرسشنامه و به روش پیمایشی گردآوری شده است. تحلیل داده نیز به وسیله نرم‌افزار اس‌پی‌اس‌اس و ایموس انجام گردیده است. نتایج تحقیق نشان داد که بین سرمایه اجتماعی و ابعاد آن با مدارای‌ اجتماعی رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد. نتایج آزمون مدل ساختاری نشان می‌دهد که سرمایه اجتماعی تأثیر مستقیم (Beta:0/36) بر مدارای ‌اجتماعی دارد. همچنین سازه سرمایه اجتماعی توانسته 22درصد از تغییرات سازه مدارای‌اجتماعی را تبیین نماید.