نقش میانجی‌ توانمندسازی روانشناختی در تأثیر رهبری تحول‌آفرین بر مدیریت دانش سازمانی

Abstract

<strong>زمینه و هدف:</strong> از میان زیرساخت‌های گوناگون مورد نیاز بـرای اجرای اثـربخش مـدیریت دانـش، عوامـل انسـانی ـ اجتمـاعی به‌ویژه عامل رهبری از نقـشی حیـاتی برخوردارند. پژوهش حاضر به بررسی تأثیر رهبری تحول‌آفرین بر ادراک کارکنان از اجرای مدیریت دانش سازمانی با توجه به متغیر میانجی توانمندسازی روانشناختی پرداخته است.<br /> <strong>روش‌شناسی:</strong> این پژوهش کاربردی و توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری آن را کارکنان شرکت بیمه ایران مستقر در شهر تهران به تعداد 1900 نفر تشکیل داده‌اند که 320 نفر از آنها با روش نمونه‌گیری تصادفی ساده به عنوان نمونه آماری انتخاب شده‌اند. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه استاندارد بوده است. داده‌های گردآوری‌شده با روش معادلات ساختاری و با کمک نرم‌افزار آموس تجزیه‌وتحلیل شده‌اند.<br /> <strong>یافته‌ها:</strong> رهبری تحول‌آفرین بر ادراک کارکنان از مدیریت دانش سازمانی تأثیر مثبت و معناداری دارد و نقش میانجی‌گری توانمندسازی روانشناختی نیز تأیید شده است.<br /> <strong>نتیجه‌گیری:</strong> ایفای نقش رهبری تحول‌آفرین توسط مدیریت ارشد سازمان و حمایت از پروژه‌های مدیریت دانش می‌تواند به ارتقای توانمندی کارکنان و ادراک از اثربخشی مدیریت دانش مساعدت کند.