سالخوردگی جمعیت و تاثیر آن بر روی رشد اقتصادی با استفاده از حساب‌های استانی

Abstract

رشد جمعیت و تأثیر آن بر توسعة اقتصادى موضوعى است که از دیر باز توجه صاحب‌نظران مسائل اقتصادى و جمعیتى را به خود مشغول داشته است. از دید جمعیت‌شناسان و اندیشمندان جمعیت و توسعه عاملى که خصوصیات و روند توسعه جوامع را تعیین مى‌کند، کمیت و کیفیت نیروى انسانى و یا به عبارتی سرمایه انسانی آن کشور است. استفادة مؤثر از نیروى انسانى در فرآیند توسعة اقتصادى و اجتماعى، بیش از هر چیز به سطح دانش، تلاش و خلاقیت آن‌ها ارتباط دارد که این خود در گرو سلامت روحى و جسمى اعضاست. هدف این تحقیق بررسی تأثیر متغیرهای جمعیت‌شناسی نظیر سالخوردگی جمعیت بر رشد اقتصادی با استفاده از حساب‌های استانی است. برای این منظور از آمارهای رسمی موجود در مرکز آمار ایران استفاده شده است. نتایج حاصل از برآورد مدل به روش پنل دیتا در دوره زمانی 1389-1394 نشان می‌دهد که سالخوردگی جمعیت تاثیر منفی بر رشد اقتصادی دارد. کاهش رشد اقتصادی خود سبب خواهد شد تا منابع و امکانات در اختیار افراد و جامعه همچنین منابع و امکانات در اختیار برای برنامه‌ریزی‌ها و سیاستگذاری‌های عمومی کاهش یابد و خود زمینه‌ساز کاهش بیشتری در رشد اقتصادی شود.