علل عمده مرگ‌ومیر ایران در سال 1395 با استفاده از جداول عمر چند کاهشی

Abstract

افزایش امیدزندگی در رهگذر انتقال جمعیتی از مهمترین تحولات جمعیتی ایران در قرن اخیر است. این پژوهش بعد از ارزیابی و تسطیح داده­های فوت سازمان ثبت احوال کشور و سرشماری ایران در سال 1395، تغییرات امیدزندگی را بر حسب علل فوت بررسی می­نماید. یافته­ها نشان داد در دهه اخیر پوشش ثبت مرگ‌ومیر افزایش چشمگیری داشته به گونه­ای که پس از ارزیابی و تسطیح داده­ها می­توان با روش مستقیم جداول عمر ایران را محاسبه نمود.<br /> طبق نظر فرایزر مستطیل­شدگی مرگ‌ومیر در حال شکل­گیری است و هنوز امکان زیادی برای بهبود کاهش مرگ‌ومیر در سنین 50 تا70 سالگی وجود دارد. در سال 1395 پنج علل اصلی مرگ (بیماری­های قلبی­عروقی، سرطان­ها، حوادث، بیماری­های دستگاه تنفسی و عفونی و انگلی) بیش از 71 درصد آمار فوت را به خود اختصاص دادند. با حذف آنها، به امیدزندگی مردان 6/9 و زنان 8/10 سال افزوده می­شود. بیماری­های قلبی عروقی و سرطان­ها در سنین سالمندی و بزرگسالی علل مهم مرگ هستند. مرگ به دلیل حوادث در همه سنین بویژه در مردان جوان ملاحظه می­شود. ایران هنوز پتانسیل زیادی برای کاهش مرگ‌ومیر در همه سنین را دارد. بنابراین پس از شناخت گلوگاه­ها می­توان با برنامه­ریزی­های مناسب، امیدزندگی را افزایش داده و سرعت کاهش رشد جمعیت را نیز کندتر نمود.