بررسی وضعیت مسکن پایدار شهری در ناحیه 1 منطقه 9 تهران

Abstract

<strong>امروزه مسکن به مفهوم بسیار گسترده و پیچیده‌ای تبدیل‌شده است و با پیدایش مفهوم توسعه پایدار، اهمیت و گسترش مفهوم مسکن پایدار و بررسی جنبه‌های روزافزون آن آشکارشده است. طراحی مسکن پایدار با استفاده از یک طیف گسترده‌ای از اصول طراحی فعال و غیرفعال می‌باشد که جنبه‌های زیست‌محیطی و اجتماعی را بهبود می‌بخشد. این پژوهش باهدف بررسی و تحلیل شاخص‌های مسکن پایدار شهری در ناحیه 1 منطقه 9 تهران تدوین‌شده است. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی است و اطلاعات موردنیاز به‌صورت کتابخانه‌ای و میدانی (مصاحبه) جمع‌آوری شد. یافته‌های پژوهش حاضر نشان می‌دهد که شاخص‌های پایداری زیست‌محیطی، پایداری اجتماعی و پایداری اقتصادی در وضعیت نامناسبی قرار دارد. تراکم نفر در اتاق</strong><strong>11/3 نفر است و نشان از تراکم بالای جمعیت</strong><strong>می‌باشد. نسبت تعداد واحد مسکونی به سطح کل 25/194 می‌باشد که وجود کوچکی قطعات و فرسودگی بافت، از دلایل افزایش تعداد واحدهای مسکونی می‌باشد. نسبت سطح فضای سبز به سطوح مسکونی 09/0 می‌باشد و نشان از وضعیت بسیار ضعیف این شاخص است. نسبت مساحت پارک‌ها و فضای سبز به‌کل مساحت 04/0 می‌باشد و نشان می‌دهد که کاربری فضای سبز در وضعیت بسیار نامناسبی قرار دارد. سرانه مساحت فضای سبز و پارک‌ها 6/1 می‌باشد که میزان نامناسبی را نشان می‌دهد.</strong>