بررسی عوامل موثر بر امنیت زنان در بافت فرسوده محله طرشت

Abstract

در حال حاضر، بافت فرسوده شهری و چالش‌هایی که به دنبال آن شکل‌گرفته، تبدیل به یکی از مسائل اساسی کشورها شده است. یکی از معضلات جدی بافت‌های فرسوده شهری، افزایش جرائم شهری در این بافت‌ها است. احساس ناامنی در جامعه باعث می‌شود که افراد از حوزه عمومی کناره‌گیری کرده و زندگی و فعالیت‌های خود را در انزوا ادامه دهند و درازمدت اثرات نامطلوبی بر کیفیت زندگی، بهره‌وری اقتصادی و اجتماعی افراد خواهد داشت. زنان نیمی از جمعیت جامعه را به خود اختصاص می‌دهند و به‌عنوان مهم‌ترین و تأثیرگذارترین گروه‌های اجتماعی، که دارای نقش کلیدی در خانواده و تربیت نسل آینده هستند، می‌باشند. یکی از عواملی که مانع حضور مؤثر و فعالانه زنان می‌باشد موضوع امنیت به‌ویژه در بافت‌های فرسوده است. بر همین اساس ضروری است تا به مسائل زنان به‌عنوان سرمایه‌های اجتماعی و انسانی پرداخته شود. پژوهش حاضر به دنبال کشف عوامل اصلی مؤثر در امنیت زنان بافت فرسوده محلات شهری و سپس تحلیل تأثیر و میزان تأثیر هر یک از عوامل بر امنیت زنان بافت فرسوده محله طرشت می‌باشد. روش تحقیق پژوهش توصیفی – تحلیلی است و برای کشف عوامل اصلی از تحلیل عامل اکتشافی و نرم‌افزار Spss؛ سپس برای تحلیل میزان تأثیر هرکدام از عوامل کشف‌شده از نرم‌افزار Smart pls بهره گرفته شد. در نهایت یافته‌های تحقیق نشان‌دهنده آن است که عوامل کالبدی، نظارتی و اجتماعی به ترتیب بیشترین تأثیر را در زمینه ارتقای امنیت زنان در بافت فرسوده محله طرشت دارا می‌باشند، نکته حائز اهمیتی که در یافته‌ها به چشم می‌خورد جای‌گیری عامل نظارتی در رتبه دوم و بالاتر از عامل اجتماعی می‌باشد که خود دلالت بر اهمیت این عامل در بین زنان محله طرشت دارد.