تجزیه‌و‌تحلیل توانمندی‌های مؤثر بر موفقیت قابلیت ارتجاعی زنجیره‌ی‌ تأمین با استفاده از رویکرد ترکیبی ISM و ANP (مطالعه‌ی موردی: شرکت سهامی ذوب‌آهن اصفهان)

Abstract

مدیریت زنجیره‌ی تأمین، یک فلسفه‌ی جامع برای اداره‌ی کانال‌های توزیع از عرضه‌کننده تا مصرف‌کننده است. قابلیت ارتجاعی را می‌توان، توانایی زنجیره‌ی تأمین برای واکنش در برابر حوادث غیرمنتظره و حفظ تداوم عملیات شبکه در سطح مطلوب بیان کرد. در این پژوهش، از رویکرد ترکیبی مدل‌سازی ساختاری تفسیری1 و فرایند تحلیل شبکه2، به‌منظور شناسایی، تفسیر و تأیید توانمندی‌های عمده‌ای که بر موفقیت قابلیت ارتجاعی زنجیره‌ی تأمین تأثیر می‌گذارد، استفاده کرد. جهت جمع‌آوری داده‌ها ضمن استفاده از ادبیات این حوزه، با 35 نفر از متخصصان زنجیره‌ی تأمین شرکت ذوب‌آهن جهت ارزیابی و انتخاب توانمندی‌های مؤثر بر موفقیت قابلیت ارتجاعی زنجیره‌ی تأمین مصاحبه و درنهایت 17 عامل شناسایی شد. از پرسش‌نامه برای انجام مقایسات زوجی استفاده ‌ و سپس چارچوبی مبتنی بر ISM جهت شناسایی روابط و تعاملات بین عوامل و روش ANP جهت رتبه‌بندی عوامل طراحی شد. نتایج به‌دست‌آمده حاکی از آن است که توانایی‌های موجودی بیشترین تأثیر را بر موفقیت قابلیت ارتجاعی زنجیره‌ی تأمین دارد، سپس توانایی‌های چابکی و توانایی‌های انعطاف‌پذیری ازلحاظ اهمیت در رتبه‌ی دوم و سوم قرار دارد. توانایی به اشتراک‌گذاری اطلاعات نیز کمترین تأثیر را در موفقیت قابلیت ارتجاعی زنجیره‌ی تأمین دارد.