الگوی دسته بندی انواع خطاهای انسانی بر اساس مدلهای قابلیت اطمینان انسان

Abstract

گسترش پیچیدگى هاى فناوری موجب فراتر رفتن مسئولیت مدیران از بهبود توان تولید به توان رویارویى با بحران هاى مختلف شده است. بررسى حوادث در صنایع،نشانگر این است که خطاى انسان دلیل اصلى بسیارى از حوادث به شمار می رود. به عبارت دیگر، انسان نقش اساسی در افزایش یا کاهش ایمنی و قابلیت اطمینان سامانه ایفا می کند و درطی همه ی مراحل عملکرد یعنی نگهداری، تست و پاسخ به رویدادهای مختلف، تعاملات زیادی با ماشین دارد. تعاملات بین انسان و ماشین می تواند با انجام اقدامات کنترلی وبهینه سازی، منجر به کاهش اثر رویدادهای ناگوار شود. یابرعکس، این تعاملات می تواند در نتیجه ی خطای فرد منجر به رخداد رویدادهای خطرناک شود . با بررسى دلایل ریشه اى وقوع خطاى انسانی، توجه به عوامل انسانى نیز اهمیت یافته است و امروزه حتی روش هایی وجود دارند که به صورت کمی وکیفی میزان احتمال وقوع و تاثیر خطاهای انسانی در قابلیت اطمینان و ایمنی سامانه را تحلیل می کنند که به آنها قابلیت اطمینان افراد گفته می شود. در این تحقیق خطاهای انسانی ریشه یابی و به سه دسته‌ی فردی، تیمی و محیطی تقسیم بندی شده و مدلی کلی ازخطاهای انسانی ارایه گردیده است. این مدل می تواند با استفاده از داده های کمی برای محاسبه‌ی قابلبت اطمینان استفاده شود.