رویکرد معماری نهادی و سازمانی و کاربرد آن

Abstract

معماری سازمان‏ها و نهادها پدیده‏ای به منظور توسعه سازمانی و پویایی سازمان با ایده‏های گروهی است که هدف فراگیر آن اغلب مدیریت پیچیدگی سازمانی، چینش و پیاده‏سازی استراتژی‏های کسب و کار و تسهیل تغییرات سریع به منظور حفظ مزیت‏های کسب و کار و فنون است. معماری در صورتی نیاز است که یکی از شرایط بزرگ بودن، پیچیدگی، انعطاف‏پذیری، تولید سفارشی (مأموریت) یا طول عمر زیاد در سیستم‏های مرتبط مد نظر یک سازمان یا نهاد وجود داشته باشد. به کارگیری «معماری سازمان» در پاسخ به این تغییراتِ مسیر، جهت و رویکردی را پیش می‏گیرد که به آن «رویکرد معماری سازمانی» می‏گویند که دید مشترک همه ذی‏نفعان و توسعه‏دهندگان در توسعه و تولید سیستم را در نظر می‏گیرد و دنبال می‏کند. تعریف رویکرد معماری سازمانی در تمامی متون و منابع همواره با چالش مواجه بوده است و هیچ‏گاه تعریف منحصر به فرد و دقیقی که با سایر مبانی معماری سازمانی تداخل نداشته باشد، برای آن ارائه نشده است. در این مقاله با استفاده از تجربیات قبلی و مطالعه روی نظریات و مؤلفه‏های اصطکاک سازمان‏ها، تعریفی منحصر به فرد و دقیق برای «رویکرد معماری سازمانی» ارائه و سپس به رویکرد معماری آینده سازمان ناجا اشاره‏ای مختصر می‏شود.