نقش تحقیقات و مطالعات جغرافیایی در بومی سازی دانش پلیسی

Abstract

هر سازمان معمولاً دارای سه نوع سرمایه؛ انسانی، سازمانی و اجتماعی می باشد که در مجموع سرمایه های معنوی آن سازمان را تشکیل می دهند. سرمایه انسانی محور دو نوع سرمایه دیگر می باشد. دانایی منشاء قدرت هرسازمان و دانش عنصر اصلی دانایی و سرمایه انسانی عامل مولد دانش است.مدیریت صحیح دانش، کلید موفقیت هر سازمان بوده و فعالیت های سازمان را منتج به برتری سازمانی می نماید. در مدیریت دانش سازمانی، کارکنان دانشی آن سازمان در ارزش آفرینی سازمان نقش عمده ای را ایفا می کنند. نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران به منظور تامین نظم و امنیت عمومی جامعه، باید علاوه بر رفع علائم آشکار مشکلات امنیتی، با بهره گیری از دانش سازمانی، تامین امنیت داخلی و پیرامونی مرزهای کشور را مدیریت و دانش مورد نیاز را بومی نماید. در این مقاله با مطالعات کتابخانه‌ای و میدانی، مشکلات و موانع تولید دانش پلیسی بومی و چگونگی دستیابی به دانش مورد نیاز مورد بررسی قرار گرفته است. بطور کلی ناجا با بهره گیری از سرمایه های معنوی خود و در راس آنها سرمایه انسانی، مطالعات و تحقیقات پلیسی را بصورت تخصصی در جغرافیای استان‌ها و شهرستان‌ها گسترش داده و متناسب با ویژگی‌های اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، فرهنگی، امنیتی و ... هر منطقه جغرافیایی، دانش مورد نیاز را با استفاده از روابط رسمی و غیر رسمی کارکنان خود با خارج از سازمان کسب و تولید نماید.