مطالعه میزان تاثیر گذاری عوامل اجتماعی از طریق متغیر دینداری

Abstract

احساس امنیت به معنی رهایی از خطر، تهدید، آسیب، اضطراب، هراس، ترس، نگرانی یا وجود آرامش، اطمینان، آسایش و اعتماد است که فرد همواره در دوره های مختلف زندگی ممکن است با خود داشته باشد. این احساس مخصوصاً در مورد زنان به دلیل شرایط ویژه جسمی بیشتر صدق می کند. احساس امنیت اخلاقی به عنوان یکی از ابعاد کلیدی امنیت اجتماعی مورد توجه قرار می گیرد. مقاله حاضر با بررسی میزان احساس امنیت اخلاقی در بین زنان در نظر دارد، برخی عوامل اجتماعی و فرهنگی مؤثر بر آن را با استفاده از دیدگاه های جامعه شناختی تبیین نماید. روش تحقیق، پیمایشی بوده و ابزار اندازه گیری، پرسشنامه بسته پاسخ می باشد. جامعه آماری این پژوهش، شامل زنان خیابان قطران شهر تبریز هستند که از بین آنها، 300 نفر به عنوان نمونه آماری مورد بررسی قرار گرفته اند. برای آزمون فرضیات توجه به سطوح سنجش متغیر ها، از محاسبه ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شده است. نتایج نشان می دهد 17 درصد از تغییرات متغیر احساس امنیت اخلاقی توسط متغیرهای سرمایه اقتصادی و کنترل اجتماعی تبیین می شود. بر اساس نتایج تحلیل مسیر، هر یک از متغیرهای تحقیق به صورت مستقیم و غیر مستقیم بر احساس امنیت اخلاقی تأثیر می گذارد. در این میان متغیر کنترل اجتماعی رسمی بیشترین تأثیر را بر احساس امنیت اخلاقی دارد.