تحول بیانی سینمای هایبرید و بازتولید واقعیت مطالعه موردی: فیلم های کینگ کونگ ساخته شده در(1933)و (2005)

Abstract

چکیده <br />در فرهنگ تصویری سینمای معاصر، هایبرید کردن واقعیت و خیال به دلیل دسترسی انسان به فنون نوین <br />دیجیتالی، از طریق شبیه سازی کاملاً امکان پذیر شده است. بر اساس تحلیل اقتصاد سیاسی نشان هشناختی <br />فردریک جیمسن، شیوه بیانی نشانه های تصویری برای بازتولید واقعیت در سینما در دوره های مختلف <br />سرمایه داری با دگرگونی مفهوم واقعیت همراه بوده است، همچنین با توجه به اظهارات ژان بودریار، <br />نشانه های حادواقعی هیچ ارجاعی به واقعیت عینی ندارند و صرفاً واقعیتی مجازی و برساخت هی رسانه ها <br />هستندکه او از آن ها با عنوان وانموده یاد کرده است. چارچوب نظری این مقاله بر مبنای ترکیب نشان هشناسی <br />و اقتصاد سیاسی رشد و توسعه ی سرمایه داری برای تحلیل جایگاه هایبرید در بازتولید واقعیت در سینما <br />است. مهم ترین هدف این پژوهش، شناسایی انواع قابلیت های ترکیب فیلم زنده با فیلم متحرک سازی شده <br />)انیمیشن( درتاریخ سینمای هایبرید است. دو فیلم از داستان تخیلی کینگ کونگ ساخته شده در 1933 و 2005 ، <br />دو مرحله سرمایه داری اولیه و متأخر با دو منطق فرهنگی واق عگرایی و پسامدرنیسم تحلیل و بررسی شده <br />است. نتیجه حاصل از این پژوهش نشان می دهد که شیوه بیانی سینمای امروز از طریق عملکرد سامانه های <br />دیجیتالی توانسته است نظام چندپاره سینمای هایبرید را منسجم کند و از بیان سینمایی به شیوه میزانسن <br />برای استفاده از لایه پردازی های نامحدود رایانه ای بهره مند شود