کاربرد همزمان کفشدوزک Hippodamia variegata و پشه شته¬خوار Aphidoletes aphidimyza روی شته جالیز Aphis gossypii

Abstract

شکارگری درون رسته­ای هنگامی رخ می­دهد که یک شکارگر از شکارگر دیگری در حالی­که بر سر منابع غذایی مشترک رقابت می‌کنند، تغذیه کند. در این تحقیق میزان شکارگری درون رسته­ای بین مراحل مختلف کفشدوزک <em>Hippodamia</em> <em>variegata</em> و پشه شته­خوار <em>Aphidoletes</em> <em>aphidimyza</em> در حضور و عدم حضور شته جالیز <em>Aphis</em> <em>gossypii</em> در شرایط آزمایشگاهی بررسی شد. در عدم حضور شکار خارج رسته­ای (شته جالیز) تمامی مراحل کفشدوزک شامل لارو سن 1، 2، 3، 4، حشرات کامل ماده و نر از مراحل مختلف پشه شته­خوار شامل تخم، لارو 24 ساعته و لارو 48 ساعته تغذیه کردند که بیشترین میزان تغذیه از لارو 48 ساعته به میزان 100 درصد مشاهده شد. کمترین میزان شکارگری نیز در تیمارهای حاوی تخم پشه شته‌خوار مشاهده شد. در تمام تیمارها، شکارگری درون رسته­ای یک طرفه و نامتقارن بود و هیچ تغذیه­ای از جانب پشه روی مراحل مختلف کفشدوزک دیده نشد. در برآورد میزان شکارگری درون رسته­ای در حضور تراکم­های متفاوت شکار خارج رسته­ای، مشخص شد که در تراکم 30، 60، و 120 شته، تفاوت معنی‌داری بین مقدار شکارگری مورد انتظار و مشاهده شده وجود ندارد، ولی با افزایش تراکم تا 240 شته در هر واحد آزمایش، اثر کاهشی مشاهده شد.