اثر عصاره‌های شیرین‌بیان، دارچین و ریحان بر کنترل Fusarium graminearum و بیان ژن‌های اصلی دخیل در زیست‌ساخت زیرالنون

Abstract

قارچ Fusarium graminearum عامل بیماری بلایت فوزاریومی سنبله است، این بیماری یکی از بیمار‌ی‌‌های مهم غلات است و این قارچ باعث خسارت کمی و کیفی زیادی به گندم می‌شود. کاهش عملکرد محصول گندم به علت کاهش تعداد دانه‌ها و چروکیده شدن دانه‌ها است و کاهش کیفیت دانه به دلیل تجمع مایکوتوکسین‌ها (زهرابه‌های قارچی) در آنهاست. در این تحقیق اثر عصاره‌های شیرین‌بیان، دارچین و ریحان بر مهار رشد F. graminearum و بیان ژن‌های اصلی دخیل در زیست‌ساخت زیرالنون بررسی شد. پس از کشت F. graminearum در محیطPotato Dextrose Broth، حداقل غلظت بازدارندگی (MIC) رشد قارچ تحت اثر عصاره‌ها با استفاده از روش میکروتیتر پلیت اندازه‌گیری شد. همچنین بیان ژن‌های PKS4، PKS13، FG12056 و FG02398 با تکنیکReal-time PCR ارزیابی شد. عصاره شیرین‌بیان کمترین مقدار MIC (25 میلی‌گرم بر میلی‌لیتر) و عصاره‌های دارچین و ریحان بیشترین مقدار MIC(50 میلی‌گرم بر میلی‌لیتر) را داشتند. عصاره شیرین‌بیان با کمترین مقدار حداقل غلظت قارچکشی (MFC) (50 میلی‌گرم بر میلی‌لیتر)، بالاترین خاصیت قارچکشی روی F. graminearum را داشت و عصاره‌های دارچین و ریحان بیشترین مقدار MFC(100 میلی‌گرم بر میلی‌لیتر) را داشتند. میزان بیان ژن‌های PKS4، PKS13، FG12056 و FG02398 به طور معنی‌داری توسط عصاره شیرین‌بیان کاهش یافت. نتایج این تحقیق نشان داد که عصاره شیرین‌بیان دارای خاصیت قارچکشی و مهارکنندگی بر رشد قارچ F. graminearum است و میزان بیان ژن‌های اصلی در مسیر زیست‌ساخت زیرالنون را کاهش می‌دهد.