تأثیر تدریس صریح دسته‌های واژگانی بر کیفیّت کاربرد واژگان و صحّت دستوری در نگارش زبان انگلیسی: یک رویکرد کاربردی

Abstract

پژوهش حاضر بر آنست تا به بررسی تأثیر تدریس صریح دسته‌های واژگانی بر کاربرد واژگان و صحّت دستوری در نگارش زبان انگلیسی زبان‌آموزان ایرانی بپردازد. در این راستا، 2 کلاس دست‌نخورده در قالب یک گروه آزمایش و 2 کلاس دست‌نخوردۀ دیگر در قالب یک گروه کنترل در جهاد دانشگاهی دانشگاه تهران انتخاب شدند. دو گروه روند آموزشی معمول تعیین شده توسط آموزشگاه را دنبال کردند، امّا فعّالیّت‌های مرتبط با تدریس صریح دسته‌های واژگانی تنها در گروه آزمایش صورت گرفت. یک آزمون نگارش زبان انگلیسی قبل (پیش‌آزمون) و بعد (پس‌آزمون) از مداخله (تدریس صریح دسته‌های واژگانی) به هر دو گروه آزمایش و کنترل ارائه شد. دو ارزیاب باتجربه که از پژوهش حاضر بی‌خبر بودند به نگارش زبان‌آموزان از لحاظ کاربرد واژگان و صحّت دستوری نمره دادند. تحلیل آماری نتایج نشان داد که تدریس صریح دسته‌های واژگانی توانسته است تفاوت معناداری در ارتقای کیفیّت کاربرد واژگان و صحّت دستوری گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل ایجاد کند. نتایج پژوهش به همراه دلالت‌های آموزشی آن به بحث گذارده می‌شوند.