همنوایی برای اقناع اصل توالی رسایی در زبان ترکی آذربایجانی

Abstract

این پژوهش به بررسی همنوایی فرایندهای درج، حذف و تغییر مشخصه واجی برای اقناع اصل توالی رسایی در زبان ترکی آذربایجانی در چارچوب نظریه بهینگی می‌پردازد. فرایند همنوایی که اولین بار توسط کیسبرث (1970) مطرح شد بدین معنی است که ممکن است در یک زبان یک ساخت خاصی در برون‌داد مجاز باشد یا نباشد و آن زبان درصدد است تا آن ساخت خاص برآورده شود و یا از آن اجتناب شود. برای رسیدن به آن هدف، شیوه‌های متعددی نظیر فرایند درج، حذف یا تغییر مشخصه واجی بکار بسته می‌شوند. این فرایندها علیرغم اینکه منجر به تغییرات متفاوتی می‌شوند اما هدف ساختاری یکسانی را دنبال می‌کنند بعبارتدیگر این فرایندها با هم همسو و همنوا می‌شوند. این پژوهش ابتدا به معرفی این فرایند پرداخته و سپس توضیح می‌دهد که قواعد اشتقاقی ابزاری برای نمایش وحدت عملکرد این فرایندهای واجی ندارد و در نهایت نشان می ‌دهد که در زبان ترکی آذربایجانی در خوشه‌های همخوانی پایانه هجا، فرایندهای درج، حذف و تغییر مشخصه واجی همنوا می‌شوند تا محدودیت اصل توالی رسایی برآورده شود.