بهایابی از منظر تصمیم‌گیری (تحلیل تئوریک جهت توسعه دانش حسابداری مدیریت)

Abstract

در این مقاله ابتدا پنج نوع سیستم بهایابی محصول را توصیف می­نماییم: سیستم سنتی مبتنی بر حجم، سیستم بهایابی برمبنای فعالیت، حسابداری مصرف منابع، سیستم بها­یابی برمبنای فعالیت زمان­گرا و سیستم بها­یابی تعدیل شده برمبنای فعالیت. نقاط اشتراک و افتراق آنها را برشمرده و به ترویج درک انتقادی و تطبیقی هر یک از آنها می­پردازیم. توضیح می­دهیم که چگونه مسائل مربوط به اندازه­گیری و سهولت اجرای آنها، تقاضا برای هر یک را تحت تاثیر قرار می­دهد. سپس شرایطی که هر یک از سیستم­های فوق برتر می­باشد را شناسایی نموده و در نهایت از بینش کسب شده جهت ساخت یک سیستم ترکیبی که تلفیقی از ویژگی­های مطلوب هر یک از این رویکردها می­باشد، بهره می­بریم. نتایج نشان می­دهد که در این سیستم، با تجزیه نرخ هر واحد ظرفیت مبتنی بر سیستم بهایابی برمبنای فعالیت زمان­گرا به بخش مستقیم و غیر مستقیم، از مزایای سیستم حسابداری مصرف منابع نیز بهره­مند خواهیم شد و درنتیجه انعطاف­پذیری ذاتی در معادلات زمان، قدرت قابل توجهی را برای این سیستم ترکیبی به ارمغان می­آورد.