تعیین فراوانی هیپرپاراتیروئیدیسم ثانویه تغذیه‌ای در بچه گربه‌ها و بررسی روش درمانی دارویی و تغذیه‌ای

Abstract

‌چکیده در این مطالعه نقش تغییرات سرمی در تشخیص هیپرپاراتیروئیدیسم ثانویه تغذیه‌ای به عنوان معیار تشخیصی زود هنگام بیماری و همچنین مقایسه دو روش درمانی دارویی و تغذیه‌ای در این بیماری مورد بررسی قرار گرفت. این بررسی بر روی پنجاه بچه گربه مبتلا به استئوپروز و پنجاه بچه گربه سالم (با تایید رادیولوژی) به روش تجربی و مداخله‌ای انجام شد. نمونه‌های سرمی از بچه گربه‌های استئوپروتیک و سالم اخذ و مقادیر سرمی پاراتورمون، کلسیم، فسفر و آلکالین فسفاتاز اندازه‌گیری شد. موارد تایید شده بیماری تا پنجاه قلاده گربه انتخاب و در دو گروه مساوی با دو درمان دارویی (کلسیم و ویتامین د) و غذایی (مصرف مواد لبنی و قطع جیره گوشتی از غذا) تحت درمان قرار گرفته و نتایج آن با بررسی سرمی مجدد ارزیابی گردید. نتایج در دو گروه سالم و بیمار به روش t-test و مقایسه مقادیر سرمی در گروه‌های درمانی با روش paired t-test بررسی شد. نتایج مطالعه نشان داد که تغییرات سرمی پاراتورمون و فسفر در دو گروه سالم و بیمار دارای اختلاف آماری بودند ولی مقایسه نتایج درمانی در دو گروه درمان دارویی و غذایی اختلاف معنی‌دار آماری نداشتند. این بررسی نشان داد که میتوان از مقادیر فسفر و پاراتورمون برای تشخیص زود هنگام هیپر پاراتیروئیدیسم ثانویه تغذیه‌ای استفاده کرد. همچنین برای درمان بچه گربه‌های بیمار اصلاح جیره غذایی به تنهایی نتایج درمانی مشابهی با روش درمان دارویی دارد و بنابر این نیاز به استفاده از دارو در این بیماران نیست. واژه‌های کلیدی: استئوپروز، بچه گربه، پاراتیروئید، هیپرپاراتیروئیدیسم، تغذیه.