اثربخشی آموزش گروهی خودتنظیمی هیجانی بر راهبردهای انگیزشی، اهمال‌کاری تحصیلی و سلامت روانی دانش‌آموزان

Abstract

<strong>هدف:</strong> هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش گروهی خودتنظیمی هیجان بر راهبردهای انگیزشی، اهمال­کاری تحصیلی و سلامت روان دانش آموزان بود.<br /> <strong>روش:</strong> روش پژوهش نیمه تجربی از نوع پیش­آزمون و پس­آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش کلیه دانش­آموزان دوره­ی متوسطه شهر کامیاران در سال تحصیلی 95-96 می­باشند. نمونه موردمطالعه 30 نفر بود که از بین افراد شرکت­کننده 30 نفر انتخاب‌شده به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هرکدام 15 نفر) جایگزین شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه راهبردهای انگیزشی (MSLQ)، پرسشنامه اهمال­کاری تحصیلی و پرسشنامه سلامت ­روان (GHQ) بود. گروه آزمایش آموزش خودتنظیمی هیجان را به مدت 8 جلسه دریافت نمودند. پس از اتمام جلسات از هر دو گروه پس­آزمون به عمل آمد. برای تحلیل داده­ها از تحلیل واریانس آمیخته استفاده شد.<br /> <strong>یافته ­ها:</strong> یافته­های پژوهش نشان داد که آموزش تنظیم هیجان بر اهمال­کاری تحصیلی و برخی از مؤلفه‌های راهبردهای انگیزشی و برخی از سلامت­ روان مؤثر بوده است؛ و اثربخشی آموزش خودتنظیمی هیجان بعد از دو ماه همچنان باقی‌مانده است.