بررسی رابطه بین پیام‌های آموزشی مدیریت مصرف آب با الگوی بهینه مصرف آب در بین زنان خانه‌دار تهران

Abstract

هدف اصلی تحقیق حاضر بررسی نقش پیام‌های آموزشی سیمای جمهوری اسلامی ایران در الگوی بهینه مصرف آب در بین زنان خانه‌دار تهرانی است. روش این تحقیق پیمایشی و جامعه آماری این تحقیق را دو میلیون و چهارصد و دوازده ‌هزار و هشتصد و هیجده زن خانه‌دار تهرانی تشکیل می‌دهند. حداقل حجم نمونه براساس فرمول کوکران با خطای 5 درصد و حداکثر واریانس در سطح اطمینان 95 درصد برابر400 نفر بود، روش نمونه‌گیری خوشه‌ای سه مرحله‌ای در مناطق پنجگانه (مناطق 3 (شمال)، 4 (شرق)، 5 (غرب)، 6 (مرکز) و 16 (جنوب) شهر تهران به تصادف انتخاب شدند. مقدار ضریب همبستگی و آزمون آماری نشان می‌دهد که متغیر وابسته مدل (الگوی بهینه مصرف آب) با متغیرهای مستقل مدل (سطح آگاهی زنان خانه‌دار) (ضریب همبستگی315/0-)، (میزان تأثیرگذاری پیام‌های آموزشی تلویزیون) (ضریب همبستگی635/0-)، (میزان مشارکت در عمل به پیام‌های آموزشی تلویزیون) (ضریب همبستگی 221/0-)، (میزان تکرار پیام‌های آموزشی تلویزیون) (ضریب همبستگی 274/0-)،و (میزان رضایت از عملکرد تلویزیون در اشاعه فرهنگ مصرف بهینه آب) (ضریب همبستگی 244/0-) رابطه‌ای معکوس دارند. مقدار ضریب همبستگی و آزمون آماری نشان می‌دهد که بین متغیر وابسته مدل (الگوی بهینه مصرف آب) و متغیر مستقل (میزان آشنایی با پیام‌های آموزشی تلویزیون) رابطه وجود ندارد (ضریب همبستگی095/0).