نقش رهبری پرهیزگارانه در کاهش تنبلی اجتماعی با تحلیلی بر نقش میانجی دلبستگی شغلی

Abstract

زمینه و هدف: هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین رهبری پرهیزگارانه و کاهش تنبلی اجتماعی با تحلیلی بر نقش میانجی دلبستگی شغلی می‌باشد. روش‌شناسی: پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش پژوهش پیمایشی توصیفی و مقطعی است.این پژوهش بر روی نمونه‌ای 259 نفری از مدیران و کارکنان اداره آموزش و پرورش و کلیه عوامل اجرایی مدارس متوسطه دوره دوم ناحیه 2 شهر رشت انجام شد. جهت گردآوری داده‌ها از پرسشنامه رهبری پرهیزگارانه مبتنی بر پژوهش کالدول و همکاران (2014)، پرسشنامه تنبلی اجتماعی صفاری نیا (1391) و پرسشنامه استاندارد دلبستگی شغلی شافلی و بیکر (2003) استفاده شده است. در این پژوهش به منظور بررسی روایی و تأیید مدل و پایایی تحقیق از تحلیل عاملی تاییدی (CAF) و ضریب بارهای عاملی، آلفای کرونباخ، پایایی ترکیبی و روایی همگرا استفاده شد و برای آزمون فرضیات تحقیق از معادلات ساختاری (SEM) استفاده شده است. یافته‌ها و نتیجه‌گیری: تجزیه و تحلیل داده‌ها نشان دادکه بین همه ابعاد رهبری پرهیزگارانه و تنبلی اجتماعی رابطه معکوس و معناداری وجود دارد. وجود رابطه مثبت و معنادار بین رهبری پرهیزگارانه و دلبستگی شغلی نیز تأیید می شود. همچنین رابطه‌ی منفی و معناداری بین دلبستگی شغلی و تنبلی اجتماعی وجود دارد.