شناسایی عوامل بازدارنده مدیریت زمان در کتابخانه‏های دانشگاهی: مورد مطالعه کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران

Abstract

<strong>هدف:</strong> شناسایی عوامل بازدارنده مدیریت زمان در کتابخانه‏های دانشگاهی با تأکید بر کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران به عنوان مورد مطالعه است. <strong>روش پژوهش:</strong> جامعه آماری این پژوهش را کلیه مدیران بخش‌های مختلف کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران تشکیل می‏دهد. در این پژوهش از مصاحبه‏های ساخت نیافته با تأکید بر رویکرد اکتشافی استفاده شده است. برای پاسخ به سؤال اصلی ، 12 مصاحبه انجام گرفت. برای بررسی پایایی مصاحبه از روش پایایی بازآزمون و بین کدگذاران استفاده شد. با توجه به پایایی بالای 60 درصد، نتیجه گرفته شد که پژوهش از پایایی مورد نظر برخوردار است و روایی پژوهش از طریق هفت مرحله مورد بررسی قرار گرفت که می‌توان گفت پژوهش دارای روایی محتوای بالا است <strong>یافته‌ها:</strong> با توجه به بررسی‏های انجام شده تِم‌های اصلی استخراج شد که از جمله عوامل بازدارنده مدیریت زمان می‌توان به عدم برنامه‌ریزی و عدم رابطه مناسب سازمانی و عدم همکاری سازمان مادر اشاره کرد که در مطالعه حاضر در قالب یک مدل کلی ترسیم شده و روابط بین تِم‏های استخراج شده تشریح گردیده است. در پژوهش کنونی پس از انجام مرحله بازبینی تِم‏ها، از میان 19 تِم اصلی اولیه، 8 تِم اصلی نهایی به وجود آمدند. داده‏های تِم متفرقه نیز در میان سایر تِم‏ها مورد استفاده قرار گرفته و در نهایت این تِم نیز حذف شد. <strong>نتیجه‌گیری:</strong> درآخر عوامل بازدارنده در مدیریت زمان در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران در قالب تم‌های اصلی با نام عوامل فرهنگی (قائل نشدن مراجعه‏کنندگان به مدیریت زمان...)، عوامل استراتژیکی (عدم برنامه‌ریزی...) و عوامل سازمانی (عدم تفویض اختیارات و وظایف...) تقسیم‌بندی شد.