تأثیر برآورد ارزش منصفانۀ پورتفوی تسهیلات اعطایی بانک‌ها با رویکرد استانداردهای بین‌المللی گزارشگری مالی (مطالعۀ موردی: یک بانک ایرانی)

Abstract

در این مقاله کاهش ارزش و ارزش منصفانۀ پورتفوی تسهیلات اعطایی یکی از بانک‎های ایرانی با رویکرد استانداردهای بین‌المللی گزارشگری مالی برآورد شد و نتیجۀ آن با ارزش گزارش‎شده با رویکرد فعلی بانک مرکزی که بر مبنای گزارش بهای تاریخی و زیان تحقق یافته است، مقایسه شد. برای محاسبۀ ارزش منصفانه از ارزش فعلی جریان‌های نقدی آتی و زیان اعتباری مورد انتظار استفاده شده است. زیان اعتباری مورد انتظار با تخمین احتمال نکول و زیان نکول وام‌ها برمبنای مدل‌های توسعه‎یافته با استفاده از روش شبکۀ عصبی و داده‌های مربوط به وام‌های پرداختی در سال‌های 1386 تا 1394 برآورد شد. نتایج ارزش منصفانه و زیان اعتباری 208 قرارداد وام که 82 درصد ماندۀ تسهیلات بانک در پایان سال 1395 را تشکیل می‌دهند، نشان داد نسبت زیان اعتباری مورد انتظار به زیان تحقق یافته 3/2 برابر بوده و شایان توجه است، اما نسبت ارزش منصفانه به بهای تمام‎شدۀ تاریخی 97 درصد بود که چندان چشمگیر نیست. همچنین، نتایج نشان داد رویکرد استانداردهای بین‌‌المللی گزارشگری مالی بر نسبت کفایت سرمایۀ بانک‌ تأثیر دارد و آن را کاهش می‌دهد.