تمرکز مشتری و قراردادهای وام بانکی: شواهدی از بورس اوراق بهادار تهران

Abstract

هدف: متغیرهای تمرکز مشتری و قراردادهای وام بانکی می‌تواند بر فعالیت‌های تأمین مالی شرکت‌ها اثرگذار باشد و تمرکز مشتری ممکن است موجب افزایش بازده شرکت‌ها شود. روش: در پژوهش حاضر، ابتدا به بررسی ارتباط بین تمرکز مشتری با قراردادهای وام بانکی پرداخته شده؛ سپس اثر تعدیلی متغیرهای وضعیت مالی و حساب‌های پرداختنی بر ارتباط بین متغیرهای نام برده سنجیده شده است. جامعه آماری پژوهش از نوع جامعه آماری در دسترس است که کلیه شرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در دوره زمانی 6 ساله (1390 تا 1395) را با در نظر گرفتن محدودیت‎هایی، دربرمی‎گیرد. یافته‎ها: نتایج به‎دست آمده از پژوهش نشان می‌دهد تمرکز مشتری با وام بانکی شرکت رابطه منفی و معناداری دارد. علاوه بر این، وضعیت مالی و حساب‌های پرداختنی، ارتباط منفی بین تمرکز مشتری و وام بانکی شرکت‎ها را تشدید می‎کنند. نتیجه‎گیری: با افزایش تمرکز مشتری، بانک‌ها احتمالاً قوانین سخت‎گیرانه‌تری را برای شرکت‌ها در نظر می‎گیرند، در نتیجه شرکت با محدودیت‌های تأمین مالی مواجه می‌شود. همچنین با افزایش اهرم مالی و حساب‌های پرداختنی که شاخص‌های مهمی ‌در تصمیم‌گیری بانک‌ها برای اعطای وام هستند، تأمین‌کنندگان مالی با تردید مواجه شده و تلاش می‌کنند که از طریق دریافت وثیقه، محدودیت‌های بیشتری را بر شرکت‌ها اعمال کنند.