ارتباط بین مدیریت سرمایه در گردش و ناکارایی سرمایه گذاری

Abstract

مدیریت سرمایه در گردش به مدیریت دارایی‌ها و بدهی‌های جاری اشاره دارد و برای ایجاد تعادل بین آنها به‌کار می‌رود، بطوری که از طریق مدیریت موثر سرمایه در گردش، سهامداران می‌توانند حداکثر بازده را برای سرمایه‌گذاری در دارایی‌ها کسب کنند. بنابراین انتظار می‌رود مدیریت کارای سرمایه در گردش مشکلات مربوط به سرمایه‌گذاری را تا حدی کاهش دهد. از این رو، هدف پژوهش حاضر بررسی ارتباط بین مدیریت سرمایه در گردش و ناکارایی سرمایه‌گذاری شرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران برای دوره مالی 1385-1391 است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که بین دوره وصول مطالبات، دوره پرداخت بدهی و کارایی چرخه تبدیل وجه نقد با ناکارایی سرمایه‌گذاری ارتباط منفی و معنی‌داری وجود دارد، در حالی که ارتباطی بین دوره گردش موجودی کالا با ناکارایی سرمایه‌گذاری مشاهده نشد. همچنین شواهد نشان داد که بین چرخه تبدیل وجه نقد، نگهداشت وجه نقد و نسبت جاری با ناکارایی سرمایه گذاری ارتباط مثبت و معنی‌داری وجود دارد. در کل می‌توان بیان کرد که مدیریت کارای سرمایه در گردش موجب کاهش انحراف از سطح مطلوب سرمایه‌گذاری می‌شود.