تأثیر سازگاری‌های دمایی مختلف بر میزان متابولیسم ماهی نازک (Chondrostoma regium)

Abstract

میزان متابولیسم کل بدن بعنوان شاخص فرآیندهای فیزیولوژیکی تحت تأثیر عوامل زیستی و غیرزیستی قرار دارد. در مطالعه حاضر، پس از تعیین آستانه تحمل دمایی (C˚ 7/31-9/1)، تأثیر تیمار‌های مختلف دمایی بر ظرفیت متابولیکی ماهی نازک (Chondrostoma regium) مورد بررسی قرار گرفت. به این منظور، 56 قطعه ماهی نازک ( g35/1 ± 77/20) در معرض تیمار کاهش آنی دما (C˚ 5/4-5/3)، تیمار کاهش دما (C˚ 5/6-5/5) بمدت 24 ساعت، تیمار کاهش دما (C˚ 5/6-5/5) بمدت یک هفته، تیمار افزایش آنی دما (C˚ 31-30)، تیمار افزایش دما (C˚ 30-29) بمدت 24 ساعت، تیمار افزایش دما (C˚ 29-28) بمدت یک هفته و تیمار شاهد (C˚ 23-22) قرار گرفتند. میزان متابولیسم از جمله میزان متابولیسم استاندارد، بیشینه و محدوده هوازی برای هر ماهی بصورت جداگانه با استفاده از رسپیرومتر با جریان متناوب اندازه‌گیری شد. نتایج بدست آمده نشان داد که میزان متابولیسم استاندارد و بیشینه در تمامی تیمار‌های افزایش دمایی نسبت به گروه شاهد افزایش (05/0>P) یافته است، درحالی که محدودة هوازی این تیمار‌ها تغییر معنی‌داری را نسبت به گروه شاهد نشان نداد. از سوی دیگر، کاهش دما سبب کاهش معنی‌دار (05/0>P) تمامی پارامتر‌های متابولیکی (متابولیسم استاندارد، بیشینه و محدوده هوازی) نسبت به گروه شاهد شد. بر اساس نتایج بدست آمده می‌توان بیان نمود که افزایش دمای محیط بعنوان عامل استرس‌زای القایی و کاهش دمای محیط بعنوان عامل استرس‌زای محدود کننده برای ماهی نازک عمل می‌کند.