مقایسه شاخص‌های استرس ماهی قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss) در استخر خاکی آب شور و حوضچه فایبرگلاس آب شیرین

Abstract

این تحقیق به منظور مقایسه شاخص­های استرس ماهی قزل آلای رنگین کمان (<em>Oncorhynchus mykiss</em>) در استخرهای خاکی آب شور و حوضچه­های فایبرگلاس آب شیرین طراحی و اجرا گردید. بدین منظور تعداد 10000 قطعه ماهی (35 گرمی) در استخر خاکی سه هکتاری و 150 قطعه ماهی در سه حوضچه فایبرگلاس 2000 لیتری ذخیره سازی شدند و پس از 3 ماه پرورش، نمونه خون از آنها گرفته شد. منشاء ماهیان و خوراک در استخر آب شور و حوضچه­های فایبرگلاس یکسان بود. در نمونه­های گرفته شده، غلظت کورتیزول، گلوکز، لاکتات، لاکتات دهیدروژناز و آسپارتات آمینوترنسفراز اندازه­گیری شد. همچنین، شاخص­های کیفی آب شامل دما، اکسیژن محلول، pH، شوری و آمونیاک نیز ثبت گردید. مقایسه فاکتورهای فیزیکوشیمیایی آب نشان داد که اختلاف معنی­داری در دما، اکسیژن محلول و pH آب بین استخر خاکی و حوضچه­های فایبرگلاس وجود نداشت ولی شوری و آمونیاک آب استخر خاکی به طور معنی­داری بالاتر از حوضچه­های آب شیرین بود. همچنین، مقدار کورتیزول، گلوکز و لاکتات و فعالیت لاکتات دهیدروژناز و آسپارتات آمینوترنسفراز در سرم ماهیان استخر خاکی به طور معنی­داری بالاتر از ماهیان حوضچه­های فایبرگلاس بود. این نتایج نشان می­دهد که ماهی­های پرورش یافته در استخر خاکی استرس بیشتری را متحمل شده­اند که می­تواند به دلیل شوری و آمونیاک آب باشد. به همین دلیل توصیه می­گردد در پرورش ماهی قزل آلا در استخرهای آب شور، مسائل بهداشتی و مدیریتی با شدت بیشتری رعایت گردد تا از بروز بیماری جلوگیری شود.