بررسی میزان باقیمانده بافتی ناشی ازمصرف خوراکی مقادیر مختلف افلاتوکسین B1 درفیل ماهیHuso huso )) پرورشی

Abstract

تعداد 500 عددفیل ماهی <em>(Huso huso</em>) باوزن متوسط gr10 100 به مدت 30 روز در وان­های ٢٠٠٠ لیتری نگه­داری و با غذای دستی ویژه فیل ماهی تغذیه و سازگاری آنان با محیط پرورشی و تغذیه دستی انجام پذیرفت . پس از انجام مراحل سازگاری، تعداد 180عدد از ذخیره مذکور انتخاب ودر 5 تیمار ازمایشی، با تراکم ١٢ عدد ماهی در ١٥ تانک 200 لیتری ذخیره­سازی گردید. آب تانک­ها با درجه حرارت C°218 ، میزان اکسیژن محلول ppm 3/7 و٢٠٠ درصد تعویض آب روزانه، تنظیم وتأمین گردید. -963.آفلاتوکسین _١B خالص با غلظتهای ppb100 و ppb75 و ppb50 وppb25 _به جیره­های آزمایشی اضافه گردید. غذادهی به مدت 120 روز بر مبنای ٣ درصد وزن توده زنده ودر ٤ نوبت در طی شبانه روز انجام پذیرفت ثبت عوامل فیزیکی وشیمیایی آب از جمله: اکسیژن محلول، درجه حرارت pH به شکل هفتگی انجام گرفت. میزان باقی مانده بافتی آفلاتوکسین ب1 در عضلات با تناوب ماهیانه و به مدت چهار ماه به روش HPLC انجام پذیرفت . بررسی علائم درمانگاهی و ثبت تلفات روزانه در دستور کار قرار داشت. بطور کلی حداکثر میزان باقیماندگی افلاتوکسین دربافت عضلانی درتحقیق حاضرppb36/.± 9/2 است که مقدارنگران کننده ای باتوجه به استانداردهای جهانی برای مصارف انسانی نمی باشد.