سنجش کیفیت زندگی و شادی فردی اقشار آموزشی استان مازندران (ورزشکار و غیرورزشکار)

Abstract

دارا بودن بالاترین کیفیت زندگی در اقشار مختلف مردم، یکی از دغدغه‏های همیشگی افراد بوده است که این کار تحقیقی نیز با همین هدف یعنی سنجش کیفیت زندگی و شادی فردی افرادی که به نوعی در فرایند آموزش سازمان‏های استان مازندران قرار دارند و همچنین مقایسه در بین ورزشکاران و غیرورزشکاران انجام گردیده است. روش تحقیق حاضر از نوع توصیفی بوده که با پرسش­نامۀ مرکب سنجش کیفیت زندگی و شادی فردی در بین نمونۀ 190 نفری از افراد جامعۀ آماری که شامل اساتید دانشگاه‏ها، فرهنگیان، دانشجویان و دانش‏آموزان استان مازندران اجرا شده است. تعدادى از اساتید و کارشناسان صاحب نظر، روایى این پرسش­نامه را تأیید کردند و پایایى آن را نیز روش آلفاى کرونباخ (91%=α) تأیید نمود. از آزمون‏های آماری کلوموگروف اسمیرنف، تی تک متغیره و لوین، برای درک یافته‏های تحقیق استفاده شده است. نرم افزار استفاده شده برای تجزیه و تحلیل داده‏ها، SPSS نسخۀ 15 بوده است. یافته‏ها نشان داد که بین سطوح کیفیت زندگی (001/0>p و 13=t)، و شادی فردی (001/0>p و 27/12=t) در اقشار مختلف تفاوت معناداری وجود دارد. همچنین بین میانگین کیفیت زندگی در ورزشکاران و غیرورزشکاران (253/0 sig= و31/1 F=) اختلاف معناداری وجود داشته ولی در متغیر شادی فردی (07/0 sig= و56/7 F=) این تفاوت معنادار نبوده و بین دو گروه ورزشکار و غیرورزشکار در سطح شادی فردی تفاوتی نبوده است. این نتایج نشان می‏دهد که در اقشار آموزشی سطوح کیفیت زندگی با یکدیگر متفاوت بوده و به نوعی می‏توان گفت که حالات برآوردن کیفیت زندگی و شادی فردی در آن‏ها متغیر است. همچنین با توجه به تحقیقات پیشین، تأثیر ورزش در تمامی اقشار مشخص گردید که قابل توجیه است. این نتایج به برنامه‏ریزی بهتر مسئولان کمک کرده تا سطوح و فعالیت‏های این دو متغیر را در اقشار مختلف آموزشی در نظر گیرند.