اهمال‌کاری تحصیلی در دانشجویان: نقش پیش‌بین عوامل جمعیتی و روانشناختی

Abstract

هدف: پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی اهمال‌کاری تحصیلی دانشجویان بر اساس عوامل جمعیتی، هوش هیجانی، خودکارآمدی و خودارزیابی تحصیلی انجام گرفت. روش: در یک مطالعه­ی توصیفی همبستگی، 280 نفر از دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات تهران به روش نمونه‌گیری طبقه‌ای تصادفی انتخاب گردیدند و به پرسشنامه جمعیت شناختی، مقیاس اهمال‌کاری توکمن (TPS)، مقیاس هوش هیجانی شات (SEIS)، مقیاس خودکارآمدی عمومی (GSES) و پرسشنامه خودارزیابی تحصیلی پاسخ دادند. همبستگی و رگرسیون خطی چندگانه به روش گام‌به‌گام با نرم‌افزار SPSS-19 برای تحلیل داده‌ها به کار رفت. یافته­ها: طبق نتایج سه متغیر خودکارآمدی، خودارزیابی تحصیلی و سطح تحصیلات نقش معناداری در پیش‌بینی اهمال‌کاری تحصیلی داشتند و قادر بودند 36/0 تغییرات مربوط به اهمال‌کاری تحصیلی را در این نمونه پژوهشی پیش‌بینی کنند (001/0p