بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی مقیاس خودکارآمدی در یادگیرندگان زبان انگلیسی

Abstract

هدف: مقیاس خودکارآمدی در زبان انگلیسی براساس نظریه­ی خودکارآمدی بندورا توسط وانگ و همکاران (2014 و 2013) جهت استفاده در مدارس و برای اندازه­گیری خودکارآمدی در زبان انگلیسی ساخته شده است. هدف پژوهش حاضر نیز تعیین ویژگی­های روان‌سنجی مقیاس خودکارآمدی در زبان انگلیسی می‌باشد. روش: جامعه‌ی آماری مطالعه حاضر را کلیه دانش­آموزان دوره دوم متوسطه ناحیه یک و دو همدان، در سال تحصیلی 95-1394 تشکیل می‌دهد. نمونه پژوهش متشکل از 408 دانش­آموز است که به­صورت نمونه­گیری تصادفی خوشه­ای چندمرحله­ای انتخاب شدند. طرح پژوهش همبستگی از نوع تحلیل عاملی می باشد. یافته­ ها: نتایج نشان داد که اعتبار مقیاس خودکارآمدی زبان انگلیسی براساس آلفای کرونباخ 902/0، با روش لاندا 2 گاتمن 912/0 و با استفاده از روش دو نیمه کردن، 864/0 می‏باشد. بررسی‌های مربوط به روایی محتوا و سازه مقیاس خودکارآمدی زبان انگلیسی مؤید روایی مقیاس مذکور است. یافته‏های حاصل از تحلیل عاملی تائیدی همانند فرم اصلی، چهار عامل خودکارآمدی در خواندن، خودکارآمدی در نوشتن، خودکارآمدی در گوش دادن و خودکارآمدی در صحبت کردن را مورد تأیید قرار داد.. نتیجه گیری: با توجه به نتایج بدست آمده می­توان گفت که مقیاس خودکارآمدی زبان انگلیسی ابزاری قابل‌اعتماد و روا برای اندازه­گیری خودکارآمدی در زبان انگلیسی می‏باشد و می­توان از آن به عنوان ابزاری مفید در سنجش خودکارآمدی در یادگیرندگان زبان انگلیسی استفاده کرد.