افزایش میزان تولید آنزیم گزیلاناز از باسیلوس موجاونسیس با استفاده از روش جهش‏زایی تصادفی

Abstract

<strong>مقدمه: </strong>افزایش میزان تولید آنزیم گزیلاناز از منابع میکروبی همواره مورد توجه پژوهشگران بوده است. مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر عوامل جهش‏زای القایی کلاسیک بر افزایش میزان تولید آنزیم گزیلاناز <em>باسیلوس موجاونسیس</em>، ‏به منظور دست یافتن به سویه‏های پر تولید انجام شد‏‏.<br /> <strong>مواد و روش‏‏‏ها: </strong>در این تحقیق، ‏ضمن نشان دادن توانایی <em>باسیلوس موجاونسیس</em>PTCC 1723، ‏به عنوان سویه‏ای جدید برای تولید آنزیم گزیلاناز، ‏به منظور افزایش تولید آنزیم از روش جهش‏زایی کلاسیک استفاده شد. ایجاد جهش‏یافتگان با به کار بردن عوامل جهش‏زا نظیر اشعه فرا بنفش و اسید نیترو انجام شد. غربال اولیه با در نظر‏گیری بالاتر بودن شاخص H/C جهش‏یافتگان درمقایسه با باکتری والد، ‏که معادل 6/1بود، ‏بر روی محیط آگار حاوی گزیلان انجام شد‏.<br /> <strong>نتایج: </strong>از میان تعداد بیشماری کلونی‏ تیمار شده، ‏در جمع72 سویه جهش‏یافته با شاخص قطر هاله معادل و یا بالاتر از 6/1 انتخاب شدند. در مرحله بعدی غربال‏گری‏، ‏میزان آنزیم تولید شده توسط جهش‏یافتگان در کشت مایع با مقدار آنزیم تولید شده توسط باکتری وحشی مقایسه شد. سپس، ‏از بین 67 جهش‏یافته با توانایی تولید آنزیم بیشتر نسبت به باکتری والد، ‏جهش‏یافته شماره 17 با توانایی تولید IU/mL56/330 و جهش‏یافته شماره 43 با میزان تولید 58/319 انتخاب شدند که به ترتیب افزایش تولیدی معادل 45/3 و 3/3 برابر سویه والد نشان دادند.<br /> <strong>بحث و نتیجه‏گیری: </strong>در نهایت، ‏این سویه‏ها به عنوان سویه‏های دارای جهش مثبت یا مطلوب و تحت عنوان جهش‏یافتگان پر تولید انتخاب و به عنوان سویه‏های دارای ارزش صنعتی در تولید آنزیم گزیلاناز نگه‏داری شدند.