پژوهشی درباره ساز اربونه

Abstract

عدم وقایع نگاری و مستندسازی در بسیاری از دوره های تاریخی موسیقی ایران، مسبب چالشی<br />است که منجر به عدم امکان بهره گیری از تجربیات گذشتگان، به دلیل کمبود آگاهی از اقتضائات<br />زمانی و مکانی و برخورد آن ها در تقابل با این مسائل و در نهایت عدم پیشروی جریان موسیقی و<br />ابتلای آن به یک دور باطل می گردد. شاید بتوان گفت کمترین سوژهای که در شهر یزد مورد توجه<br />هنرمندان و پژوهشگران قرار گرفته است در زمینۀ موسیقی است. موسیقی سنّتی شهر یزد به عنوان<br />بخشی از حیات موسیقیایی این شهر و بخش جدایی ناپذیر از فرهنگ و هنر یزد، به واسطۀ هنرمندانی<br />که با دغدغه های مختلف و با قرار گرفتن در معرض فرصت ها و تهدید های متفاوت دست به<br />آفرینش و اجرا در این شهر زدند، هر روز در حال پیشروی و ترتیب دادن تجربه های جدید برای این<br />شهر و ساکنان آن است که در مواجهه با موسیقی سنّتی قرار می گیرند. در این میان ساز اربونه جایگاه<br />خاصی در نزد اهالی یزد دارد که از قدیم مورد توجه بوده و تقریباً در اکثر منازل بوده است. این<br />پژوهش سعی دارد با توجه به مباحثی در مورد اربونه که قبلاً هم توسط هنرمندان و پژوهشگران<br />جمع آوری شده، مطالب را یکدست و به معرّفی اربونه بپردازد.